Hoe
stel je een filosofische vraag?
Aha! Hier komt het echte werk! Zoek in het huis een
rustig plekje waar je tegenover elkaar kunt zitten. Zorg ervoor dat je
niet te moe bent en dat je je niet moet haasten. Probeer zo ontspannen
mogelijk na te denken. Respecteer (denkpauzes van) elkaar.Misschien dat de
vragensteller zijn vragen beter op papier zet om te voorkomen dat dezelfde
vragen gesteld worden. Probeer met het stellen van de vragen zo min
mogelijk suggestief te zijn (bijzonder moeilijk, want je bent al gauw
suggestief bezig zonder dat je het zelf weet). Beschouw elkaar als
gelijken (vooral voor de volwassenen een moeilijke kwestie); laat je niet
verleiden tot het inkapselen van de gedachten van het kind. Jongleer met
maar een filosofische vraag: dat is de hoofdweg. Betreed zo veel mogelijk
zijweggetjes door andere van de hoofdvraag afgeleide vragen te stellen
(zie ook de bladzijde over Voorbeelden).
Vergeet niet af en toe terug te keren naar de hoofdweg. Er zijn veel
doodlopende zijweggetjes. De hoofdweg leidt naar een andere buurt. Het is
beter dat je je beperkt tot de eerste buurt. Filosoferen doe je slenterend
en niet als een snelwandelaar.
Het stellen van vragen kent geen strikte methode.
Het is eerder een kunst. De jongleerkunst... Vragen die af zijn, bestaan
niet. Net zo min als kant en klare antwoorden.
Neem bij het vragenstellen die instelling aan,
waarbij je gemakkelijk van de andere kant van het gelijk overtuigd kan
worden. Maak er geen wedstrijdje "wie het beste kan denken" van;
dan kan je beter gaan quizzen en de filosofie met rust laten. Je kan de
dialoog geslaagd noemen als je bij het vragen stellen en antwoorden geven
creatief en kritisch bent geweest. Dus hoe stel je het beste een
filosofische vraag? Door eerst en vooral zelf op zoek naar een antwoord te
gaan! Dan kan je de beste vragen stellen, en dan volgt de rest vanzelf.
Veel denkplezier!
^
top ^
filosoferen
met kinderen - robert de vos